CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in “Mücahit Birinci” iddiası, gündeme geldiği anda siyasetin nabzını yükseltti. Adalet Bakanı Yılmaz Tunç’un yanıtı ise netti: “Yargıyla ne alakası var?”
Bu kısa cümle, ilk bakışta bir savunma gibi görünse de, aslında çok daha derin bir sorumluluk tartışmasını beraberinde getiriyor.
Bir ülkede adalet mekanizması sadece mahkeme salonlarından ibaret değildir. Yargı, hukukun üstünlüğünü temsil eder; siyasetin görevi ise bu üstünlüğün önünde hiçbir gölge oluşmamasını sağlamaktır. O yüzden “yargıyla ne alakası var?” dediğinizde, konuyu sadece mahkemelerden değil, aynı zamanda kamu vicdanının alanından da çekmiş olursunuz.
Eğer mesele yargıyla ilgili değilse, o zaman sorumluluk doğrudan siyasetin omuzlarındadır. O iddialar, kimin yetki alanına giriyorsa orada şeffaflıkla cevaplanmalıdır. Aksi takdirde, “konu kapatılıyor” algısı güçlenir ve bu algı, adaletin kendisinden daha yıkıcı bir güven kaybı yaratır.
Muhalefet liderinin doğrudan isim vererek sorduğu sorular, demokratik işleyişin olmazsa olmazıdır: Sorgulamak, denetlemek ve kamuoyu adına hesap sormak. Bu sorular karşısında, iktidarın görevi ise tatmin edici, net ve belgeli yanıtlar vermektir. Bir bakanın “yargıyla ne alakası var?” cümlesi, eğer alternatif bir açıklama ile desteklenmezse, sadece tartışmayı büyütür.
Ne var ki bu ülkede;
Orman yangınları Tarım ve Orman Bakanlığı’nı,
Hastanelerle ilgili sorunlar Sağlık Bakanlığı’nı,
Otel yangınları Kültür ve Turizm Bakanlığı’nı,
Şehit olan askerlerimiz Millî Savunma Bakanlığı’nı,
Eğitim sorunları Milli Eğitim Bakanlığı’nı
Sokak ortasında katledilen kadınlar ve çocuklar Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nı ilgilendirmiyorsa,
elbette bu konu da Adalet Bakanlığı’nı ilgilendirmeyecektir.
Ama unutmayın: Bakanlıkların ilgilenmediği her şey, er ya da geç halkın vicdanında yargılanır.
