Modern toplum düzenin, değişen ekonomik paradigmaların ve dijitalleşmenin getirdiği psikolojik yükler, genç yetişkinlerin sosyo-kültürel alışkanlıkları bir dönüşüm sürecinden geçiyor.
Yüzyıllardır yetişkinliğe geçişin en büyük tescili “yuva kurma, evlenme ve aile olma ” yeni kuşak tarafından yük olarak algılanmaya başlandı.
Sosyalojik araştırmaların sonucuna göre 18-34 yaş aralığındaki genç nüfusun yüzde 50’si bekar bir yaşam sürmenin romantik bir ilişki içinde bulunmaktan “daha huzurlu ve güvenli” bir liman olduğunu tanımlıyor.
Uzmanlar, gençlerin ezici bir çoğunlukla yalnızlığı seçmesinin arkasında sinsi sosyo-ekonomik dinamiklerin yer aldığını rapor ediyor.
Araştırma direktörleri, Solo Maxxing akımının bireysel kontrolü elinde tutma, finansal kaynakları ve her şeyden önemlisi duygusal güvenliği travmalardan koruma güdüsüyle şekillendiğini belirtiyor.Yeni nesil için bekar kalmak “yalnızlık veya dışlanmışlık” sendromu değil,bilinçli bir şekilde “kendini koruma”olarak kabul ediliyor.
Küresel araştırma şirketi MyIQ’nun Genel Müdürü Sarah Meyer, elde edilen verilerin gençlerin olgunluk ve başarı tanımlarını tamamen altüst ettiğini açıkladı. Meyer, “Solo Maxxing akımı, geleneksel bir refleksle romantik ilişkileri tamamen reddetmek anlamına gelmiyor. Bu trend, gençlerin bir partnerin hayatlarına getireceği duygusal maliyeti mikroskobik düzeyde analiz etmeye başladığını gösteriyor” sözleriyle sosyolojik kırılmayı özetledi.
Gençler, bir partnerle yaşamı paylaşmadan önce bir risk analizi yaparak şu temel soruyu yöneltiyor: “Bu ilişki benim kişisel alanıma, zihinsel odağıma ve güvenlik duyguma somut bir artı değer katıyor mu, yoksa hayatıma uzak durmak için yıllarca çabaladığım bir kaos ve istikrarsızlık mı enjekte ediyor?” Yapılan anket analizleri, gençlerin insan ilişkilerinden ve toplumsal bağlardan tamamen kopmadığını, sadece romantik ilişkileri filtrelediklerini tescilliyor.
