Yavuz Turgul sineması, her şeyden önce bir “vefa ve değişim” sinemasıdır. Hikayelerinde genellikle zamanın ruhuna yenik düşmüş ama onurundan ödün vermeyen karakterleri merkezine alan Turgul, Türk toplumunun geçirdiği kültürel erozyonu sinema perdesine en naif ama bir o kadar da çarpıcı şekilde yansıtır.
Karakterleri genellikle bir dönemin kapanışını temsil eder; onlar artık var olmayan bir dünyanın son şövalyeleri gibidirler. Şener Şen ile kurduğu o meşhur ortaklık, bu sinema dilinin ete kemiğe bürünmüş halidir. Turgul, bir yandan Yeşilçam’ın o samimi anlatı geleneğini korurken, diğer yandan teknik ve anlatı derinliği açısından modern Türk sinemasının temellerini sağlamlaştırmıştır. Onun kaleminden ve kamerasından çıkan her eser, aslında hepimize “insan kalabilmenin” zorluğunu ve güzelliğini hatırlatır.
TOSUN PAŞA (1976)
Bu ölümsüz eserde, Osmanlı döneminde İskenderiye’nin hakimiyeti için yarışan iki rakip aile olan Tellioğulları ve Seferoğulları’nın komik mücadelesine tanıklık ederiz.
Yeşilvadi isimli araziye sahip olabilmek adına her yolu deneyen ailelerden Tellioğulları, evdeki uşakları Şaban’ı sahte bir Tosun Paşa kılığına sokarak devlet nezdinde itibar kazanmaya çalışır; ancak işler hiç beklenmedik bir aşk trafiği ve kimlik karmaşasıyla içinden çıkılmaz bir hal alır.
IFFET (1982)
Mahalle kültürünün ve toplumsal baskıların gölgesinde şekillenen bu dramda, genç ve güzel bir kadının sevdiği adam tarafından uğradığı ağır ihanet sonrası yaşadığı büyük yıkım anlatılır.
İffet’in saf aşkının yerini hayatta kalma mücadelesi ve soğuk bir intikam hırsının alması, dönemin toplumsal ahlak anlayışını ve kadının toplumdaki konumunu sarsıcı bir dille eleştirir.
ZÜĞÜRT AĞA (1985)
Değişen dünyanın ve kapitalizmin kıskacında kalan feodal düzenin trajikomik bir portresidir. Köyündeki otoritesini yitiren, kuraklık ve borçlar yüzünden her şeyini kaybeden
Haraptar köyü ağasının, büyük bir şehre, İstanbul’a göç ederek hayata tutunma çabası işlenir. Ağa, koca bir imparatorluğun yıkıntısı gibi geldiği şehirde seyyar satıcılık yapacak kadar düşse de asaletini ve saflığını korumaya çalışır.
MUHSİN BEY (1987)
Eski İstanbul beyefendiliğinin ve sanat etiğinin, yozlaşan müzik piyasasına karşı verdiği son savaştır. Klasik Türk müziğine gönül vermiş, ilkeli bir organizatör olan Muhsin Bey’in, ünlü olmak hayaliyle Urfa’dan gelen Ali Nazik ile kurduğu zoraki ama hüzünlü ortaklık, iki farklı dünyanın ve kültürün çatışmasını en saf haliyle ortaya koyar.
EŞKIYA (1996)
Otuz beş yıl sonra hapisten çıkan bir eşkıyanın, değişen İstanbul’da kendine bir yer bulma ve geçmişindeki ihanetin hesabını sorma hikayesidir. Baran, hapis yattığı yıllar boyunca sevdiği kadını ve arkadaşını düşünürken, dışarıdaki dünyanın beton yığınına ve acımasızlığa teslim olduğunu görür.
Film, masalsı bir aşkın peşinde koşan bir adamın, modern dünyanın kirli sokaklarındaki trajik sonunu resmeder.
KABADAYI (2007)
Nesli tükenen eski usul kabadayılar ile yeni nesil kuralsız mafya dünyasının karşı karşıya gelmesidir. Ali Osman, yıllar sonra öğrendiği evladını korumak adına emekliye ayırdığı yumruklarını ve raconunu tekrar devreye sokar.
Bu, sadece bir koruma hikayesi değil, aynı zamanda saygı ve adalet üzerine kurulu eski bir ekolün, sadece güç ve şiddetten anlayan modern suç dünyasına karşı verdiği son derstir.
AV MEVSİMİ (2010)
Gizemli bir cinayet dosyasını çözmeye çalışan üç farklı kuşaktan polisin yollarının kesiştiği bir gerilimdir. “Avcı” lakaplı tecrübeli komiser Ferman, hayatı öğrenmeye çalışan “İdris” ve teknolojiye güvenen “Hasan” karakterleri üzerinden ilerleyen film, bir yandan katilin peşine düşerken diğer yandan her karakterin kendi iç dünyasındaki travmaları ve “av” ile “avcı” arasındaki ince çizgiyi sorgular.
YOL AYRIMI (2017)
Varlıklı ve acımasız bir iş adamının geçirdiği ağır kaza sonrası yaşadığı vicdani uyanışı konu alır. Mazhar, ölümle burun buruna geldikten sonra hayatını adadığı maddi güç ve imparatorluğun anlamsızlığını fark ederek radikal bir değişim kararı alır. Ancak bu değişim, kendi ailesiyle ve kurduğu düzenle büyük bir savaşa girmesine neden olurken, asıl zenginliğin ne olduğu sorusunu izleyiciye yöneltir.
